12 maanden later…

on

12 maanden geleden vertrokken wij vanaf Schiphol richting Chicago. We hadden nog geen stap in de VS gezet, laat staan Evanston ooit gezien. Alles wat we wisten was dat we over een week de ruim 130 man die onze nieuwe vrienden zouden worden zouden ontmoeten. En dat alle BCGers die eerder richting Evanston afgereisd waren zeiden dat het allemaal geweldig was.

Inmiddels zijn we 12 maanden verder en een stuk meer dan dat:

  • We hebben bij elkaar 17 staten gezien
  • Meer dan 30 vluchten gemaakt
  • 16 studiepunten gehaald (Guinnifer), of er ±15 gevolgd (Arthur)
  • 3 nieuwe continenten gezien (ja, dat krijg je als je hiervoor nog nauwelijks wat gezien hebt, dan is dit makkelijk gehaald ;-))
  • Meerdere nieuwe sporten geleerd (raquetball, spikeball, flag football, …), inclusief de klassieke Amerikaanse drank spelletjes
  • Een piepkleine introductie van de Chicago winter gekregen
  • Alle American sports live gezien (honkball, basketball, football en ijs hockey)
  • Hebben we cultuur met plezier gecombineerd: Gala in het Field Museum, Adler Planetarium met een biertje erbij.

En wat zijn dan de echte hoogtepunten in een jaar wat één groot hoogtepunt was? Een paar hoogtepunten:

  • Sinterklaas vieren – na een duidelijke ‘Sinterklaas guide’ zodat ze wisten wat ze konden verwachten dachten we dat onze vrienden klaar waren voor een avondje Sinterklaas. Alleen nog een beetje bezorgd of ze Nederlands leedvermaak echt konden waarderen. Tot een van de gedichten geopend werd, geschreven door Haley, en ze de grond gelijk maakte met het feit dat Kody nog steeds niet zijn vriendin Ali ten huwelijk had gevraagd. 
  • Ring kwijt in de Keys – Tijdens een bachelorette weekend in Miami waren we zulke bofkonten dat we zelfs met een boot een dagje naar de keys (hele mooie bounty eilandjes bij Miami) gingen. Eenmaal daar aangekomen besloten we allemaal als groep in het water te springen. Eenmaal weer boven gekomen was Pame haar ring kwijt (niet de verloofde in kwestie, maar wel ook verloofd). Dat was van feestelijk naar doodserieus in 1 seconde. Alle meisjes met duikbrillen op in het water/achterkant vd boot en zoeken maar. Wonder boven wonder hadden we 2 uur later de ring weer te pakken!
  • Kanoën tussen Alligators – nu is het bij Rhijnauwen ook heel leuk, maar moesten we natuurlijk weer net wat anders doen. Dus werden de alligators toegevoegd aan de mix tijdens een weekendje Florida. Alligators van meer dan 3 meter gezien op minder dan een peddel afstand van de boot. Toch iets minder geschommeld en gedreigd met de boot omgooien dan we met school in Rhijnauwen altijd deden…
  • Most involved JV – Veel klasgenootjes zien Arthur als de meest betrokken JV (significant other) van de hele groep. En 1 iemand ging zelfs nog iets verder. Die kwam er pas op ons 1Y gala (eind Mei) achter dat Arthur helemaal geen student was. Oh, en dat hij ook niet uit Chili maar uit Nederland kwam… 
  • De Dodge Durango op Vieques – Tijdens Spring Break op Puerto Rico spendeerden we ook een paar dagen op Vieques, een prachtig klein bounty eiland bij Puerto Rico. Om toch een beetje te kunnen bewegen op ’t eiland hadden we een auto gehuurd van een local. Een decenia oude Dodge Durango (zoek even op, voor het beeld erbij), waar we met z’n negenen inpasten. De remmen deden het niet meer zo geweldig, en de auto wiebelde ook een beetje – maar ach het werkte. Op de laatste dag zouden we de auto eind van de dag terugbrengen, dus stond ‘ie vol met onze bagage bij ’t strandje waar we de dag doorbrachten. In de communicatie was blijkbaar iets misgegaan, want de local belde gefrustreerd de in Chicago aan het werk zijnde Kody (inmiddels verloofde van Ali) om 11 u ’s ochtends – waar z’n auto in godsnaam was?! Kody stuurde daarop Ali even een berichtje ‘Schat, heb je toevallig een witte Dodge Durango gejat? Het is ok, maar laat het me even weten’. Uiteindelijk hebben we een extra goede relatie met de locals opgebouwd: ze hebben ons eind vd dag opgehaald en weggebracht, en onderweg nog even hun lievelingsstrandje laten zien.

Vandaag is het dan tijd voor Graduation. Samen met ±900 andere Kellogg studenten loop ik vanmiddag in een prachtige paarse jurk het podium over en ben ik officieel een Kellogg Alumnus. Nog een paar daagjes in Evanston, en dan komen we weer gezellig naar NL. Maak je borst maar nat!

 

Advertenties

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Laudine schreef:

    Wat een superjaar hebben jullie gehad. Ik kan me wel voorstellen dat jullie met een beetje gemengde gevoelens terugkomen. Maar ik ben heel blij dat ik jullie weer op een uurtje afstand heb, ipv 7 uur vliegen, of een uurtje of 18 reizen als je met Air France in Parijs belandt en er niet meer wegkomt… Is wat makkelijker een bakkie doen! Geniet nog even van de laatste daagjes, en de easter egg hunt… Heel veel liefs en tot heel heel gauw!

    Like

  2. Mirjam schreef:

    Yess! Wat een avontuur!!! En tijd is om gevlogen, fijne vlucht!
    En tot gauw in Nederland 😀 XX Mir

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s